أَنَّ رَجُلًا كَانَ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي لَأُحِبُّ هَذَا. فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَعْلَمْتَهُ؟ قَالَ: لَا. قَالَ: أَعْلِمْهُ. قَالَ: فَلَحِقَهُ، فَقَالَ: إِنِّي أُحِبُّكَ فِي اللَّهِ. فَقَالَ: أَحَبَّكَ الَّذِي أَحْبَبْتَنِي لَهُ.
Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'ın yanında bir adam vardı. Derken oradan birisi geçti. Aleyhissalâtu vesselâm'ın yanındaki: ‘Ey Allah'ın Resûlü! Ben şu geçeni seviyorum.’ dedi. ‘Peki, kendisine haber verdin mi?’ diye Aleyhissalâtu vesselâm sordu. ‘Hayır!’ deyince, ‘Ona haber ver!’ dedi. Adam kalkıp gidene yetişti ve: ‘Seni Allah için seviyorum!’ dedi. Adam da: ‘Kendisi adına beni sevdiğin Zât da seni sevsin!’ diye mukabelede bulundu."