عَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ قَرَأَ: {فِدْيَةٌ طَعَامُ مَسَاكِينَ}، قَالَ: هِيَ مَنْسُوخَةٌ.
İbnu Ömer (radıyallahu anhüma)'den rivayete göre, oruca gücü yetmeyenin fidye vermesi gereğini beyan eden ayeti "fidyetün taâmu mesâkine" şeklinde (yani fakirlerin yiyeceği kadar fidye) okudu ve bu âyetin mensûh olduğunu söyledi.