عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ: «حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ» قَالَهَا إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَامُ حِينَ أُلْقِيَ فِي النَّارِ، وَقَالَهَا مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالُوا: «إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ».
Yine İbnu Abbas (radıyallahu anhümâ), “Halk onlara: ‘Düşmanınız olan insanlar size karşı bir ordu topladılar, onlardan korkun’ dediler. Bu, onların imanını artırdı da: ‘Allah bize yeter, O ne güzel vekildir’ dediler” (Âl-i İmrân, 173) ayeti hakkında şu açıklamayı yaptı: “Bunu İbrahim (aleyhisselâm) ateşe atıldığı esnada söyledi. Keza aynı şeyi Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm), halk kendisine: ‘İnsanlar size karşı toplandılar’ dediği zaman söyledi.”