Tabiin'den İbnu'l-Müseyyeb anlatıyor: "El-Bahîra, Cahiliye Araplarınca sütü putlara bağışlanan, bu sebeple hiç kimse tarafından sağılmayan deveye denirdi. Es-Sâibe, ilahları için salıverilen, üzerine hiçbir yük vurulmayan deveye denir. El-Vâsile, ilk doğumunu dişi yapıp sonra ikinci doğumunu da dişi yapan ve araya erkek doğum girmeyen devedir; bu da putlar için salıverilir, ondan hiçbir şekilde istifade edilmezdi. El-Hâm, dölünden muayyen batın yavruya ulaşılan erkek devedir; bu da putlara adanır, yükte kullanılmazdı." İbnu'l-Müseyyeb, Ebu Hüreyre'den şu sözü nakleder: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdu ki: 'Amr İbnu Âmir el-Huzâî'yi cehennemde barsaklarını sürürken gördüm. Bu adam, hayvanları putlara adak olsun diye ilk salıveren, sâibe bırakan kimse idi.'"
Kütüb-i Sitte