عن عبد الله بن زمعة رضي الله عنه قال: سمعت النبي صلى الله عليه وسلم يخطب، وذكر الناقة والذي عقرها، فقال: انبعث أشقاها، انبعث لها رجل عزيز عارم منيع في رهطه مثل أبي زمعة. وذكر النساء فوعظ فيهن، فقال: يعمد أحدكم فيجلد امرأته جلد العبد، فلعله يضاجعها من آخر يومه. ثم وعظهم في ضحكهم من الضرطة، فقال: لم يضحك أحدكم مما يفعل؟
Abdullah İbnu Zem'a (radıyallahu anh) anlatıyor: "Ben bir gün Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ı bir hutbe sırasında dinledim. (Şems suresinde zikri geçen) deveden ve onu boğazlayandan bahsediyordu. Aleyhissalâtu vesselâm Efendimiz şöyle demişlerdir: "(Âyette geçen) 'En azgını ileri atıldı' yâni: 'Deveyi öldürmek üzere kaba, güçlü ve kavmi içinde Ebu Zem'a gibi desteği olan bir adam fırlayıp (deveyi öldürdü).'" Sonra Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in (bu meseleyi bırakarak) kadınlarla ilgili şeylerden bahsetmeye başladığını işittim. Buyurdular ki: "Sizden biri hangi düşünceyle hanımını köle dövercesine dövmeye tevessül eder? Akşam olunca aynı yatakta berâber yatmayacaklar mı?" Râvî devamla der ki: "Sonra Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) cemaate yönelerek seslice yellenen kimseye gülenlere nasihatte bulundu ve: 'Onun bu yaptığına niye gülüyorsunuz!' diyerek (gülmeyi yasakladı)."