حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ ـ أُرَاهُ قَالَ ـ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، {حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ} قَالَهَا إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ حِينَ أُلْقِيَ فِي النَّارِ، وَقَالَهَا مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَالُوا {إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ}
İbn Abbas'tan şöyle dediği rivayet edilmiştir: İbrahim Nebi ateşe atıldığı zaman, حسبنا الله ونعم الوكيل, "Hasbunallahu ve ni'me'l-vekîl" (Allah bize yeter! O, ne güzel vekildir!) demiştir. Hz. Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem de kendisine, "İnsanlar size karşı asker topladılar; onlardan korkun!" denildiği zaman bu sözü söylemiştir. Bu, onların imanlarını bir kat daha artırdı ve onlar, "Allah bize yeter! O, ne güzel vekildir!" dediler.