حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْمُهَاجِرِ أَبِي الْحَسَنِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَأَرَادَ الْمُؤَذِّنُ أَنْ يُؤَذِّنَ فَقَالَ لَهُ " أَبْرِدْ ". ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُؤَذِّنَ فَقَالَ لَهُ " أَبْرِدْ ". ثُمَّ أَرَادَ أَنْ يُؤَذِّنَ. فَقَالَ لَهُ " أَبْرِدْ ". حَتَّى سَاوَى الظِّلُّ التُّلُولَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم {إِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ}
Ebû Zer'den şöyle nakledilmiştir: "Bir seferde Allah Resulü ile birlikteydik. Müezzin ezan okumak istedi. Allah Resulü ona, 'Serinlemesini bekle,' dedi. Sonra müezzin yine ezan okumak istedi. Allah Resulü ona, 'Serinlemesini bekle,' dedi. Ardından müezzin tekrar ezan okumak istedi. Allah Resulü ona, 'Serinlemesini bekle,' dedi. Nihayet gölgeler tepelerle aynı hizaya geldi. Sonra Allah Resulü, 'Sıcağın şiddeti cehennemin kaynamasındandır,' buyurdu."