حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ سَمِعَ جَلَبَةَ رِجَالٍ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ " مَا شَأْنُكُمْ ". قَالُوا اسْتَعْجَلْنَا إِلَى الصَّلاَةِ. قَالَ " فَلاَ تَفْعَلُوا، إِذَا أَتَيْتُمُ الصَّلاَةَ فَعَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ، فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فَاتَكُمْ فَأَتِمُّوا ".
Abdullah bin Ebî Katâde, babasından şöyle nakletmiştir: "Allah Resulü ile namaz kılarken bazı adamların gürültüsünü duydu. Namazı bitirince, 'Neyiniz vardı?' diye sordu. Onlar, 'Namaza yetişmek için acele ettik,' dediler. Bunun üzerine şöyle buyurdu: 'Böyle yapmayın. Namaza geldiğinizde sakin olun; yetiştiğiniz kısmı kılın, kaçırdığınız kısmı da tamamlayın.'"