حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ سَمِعْتُ قَيْسًا، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو مَسْعُودٍ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لأَتَأَخَّرُ عَنْ صَلاَةِ الْغَدَاةِ مِنْ أَجْلِ فُلاَنٍ مِمَّا يُطِيلُ بِنَا. فَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَوْعِظَةٍ أَشَدَّ غَضَبًا مِنْهُ يَوْمَئِذٍ ثُمَّ قَالَ " إِنَّ مِنْكُمْ مُنَفِّرِينَ، فَأَيُّكُمْ مَا صَلَّى بِالنَّاسِ فَلْيَتَجَوَّزْ، فَإِنَّ فِيهِمُ الضَّعِيفَ وَالْكَبِيرَ وَذَا الْحَاجَةِ ".
Ebû Mesûd şöyle demiştir: "Bir adam gelip Allah Resulü'ne, 'Vallahi ey Allah'ın Resulü! Falanca imam namazı bize çok uzun kıldırdığı için sabah namazına geç kalıyorum' diye şikâyette bulundu. Allah Resulü'nü hiçbir konuşmasında o günkü kadar öfkeli görmedim. Sonra şöyle buyurdu: 'İçinizde insanları namazdan soğutanlar var. Sizden biri insanlara namaz kıldırdığında kısa tutsun. Çünkü onların içinde zayıf, yaşlı ve ihtiyaç sahibi kimseler vardır.'"