حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لأَتَأَخَّرُ عَنِ الصَّلاَةِ فِي الْفَجْرِ مِمَّا يُطِيلُ بِنَا فُلاَنٌ فِيهَا. فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا رَأَيْتُهُ غَضِبَ فِي مَوْضِعٍ كَانَ أَشَدَّ غَضَبًا مِنْهُ يَوْمَئِذٍ ثُمَّ قَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ مِنْكُمْ مُنَفِّرِينَ، فَمَنْ أَمَّ النَّاسَ فَلْيَتَجَوَّزْ، فَإِنَّ خَلْفَهُ الضَّعِيفَ وَالْكَبِيرَ وَذَا الْحَاجَةِ ".
Ebû Mesûd şöyle anlatmıştır: "Bir adam Allah Resulü'ne gelip, 'Ey Allah'ın Resulü! Falanca imam sabah namazını bize çok uzun kıldırdığı için namaza geç kalıyorum' diye şikâyette bulundu. Allah Resulü'nü hiçbir yerde o günkü kadar öfkeli görmedim. Sonra şöyle buyurdu: 'Ey insanlar! İçinizde insanları namazdan soğutanlar var. Kim insanlara imamlık yaparsa namazı kısa tutsun. Çünkü arkasında zayıf, yaşlı ve ihtiyaç sahibi kimseler vardır.'"