حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ بِحَطَبٍ يُحْتَطَبُ، ثُمَّ آمُرَ بِالصَّلاَةِ فَيُؤَذَّنَ لَهَا، ثُمَّ آمُرَ رَجُلاً فَيَؤُمَّ النَّاسَ، ثُمَّ أُخَالِفَ إِلَى رِجَالٍ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ يَعْلَمُ أَحَدُكُمْ أَنَّهُ يَجِدُ عَرْقًا سَمِينًا أَوْ مَرْمَاتَيْنِ حَسَنَتَيْنِ لَشَهِدَ الْعِشَاءَ ". قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ قَالَ يُونُسُ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مِرْمَاةٌ مَا بَيْنَ ظِلْفِ الشَّاةِ مِنَ اللَّحْمِ مِثْلُ مِنْسَاةٍ وَمِيضَاةٍ. الْمِيمُ مَخْفُوضَةٌ.
Ebû Hüreyre'den rivayet edildiğine göre Resûlullah ﷺ şöyle buyurmuştur: "Canım elinde olana yemin ederim ki odun toplanmasını emretmeyi, sonra namaz için ezan okunmasını, ardından bir adama insanlara imam olmasını emretmeyi, sonra cemaate gelmeyen erkeklerin üzerine gidip evlerini yakmayı düşündüm. Canım elinde olana yemin ederim ki sizden biri etli bir kemik yahut iki güzel küçük et parçası bulacağını bilse yatsı namazına mutlaka gelirdi." Muhammed b. Yûsuf, Yûnus'un; o da Muhammed b. Süleyman'ın şöyle dediğini nakletmiştir: Ebû Abdullah, "Mirmât, koyunun iki tırnağı arasındaki ettir; minsât ve mîdât kelimeleri gibidir. Mîm harfi esrelidir" demiştir.