وَحَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّدَفِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - أَنَّ بُكَيْرًا، حَدَّثَهُ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عَبَّاسٍ الْهَاشِمِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ مَوْلَى أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ كُنْتُ أَسْمَعُ النَّاسَ يَذْكُرُونَ الْحَوْضَ وَلَمْ أَسْمَعْ ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا كَانَ يَوْمًا مِنْ ذَلِكَ وَالْجَارِيَةُ تَمْشُطُنِي فَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَيُّهَا النَّاسُ " . فَقُلْتُ لِلْجَارِيَةِ اسْتَأْخِرِي عَنِّي . قَالَتْ إِنَّمَا دَعَا الرِّجَالَ وَلَمْ يَدْعُ النِّسَاءَ . فَقُلْتُ إِنِّي مِنَ النَّاسِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لَكُمْ فَرَطٌ عَلَى الْحَوْضِ فَإِيَّاىَ لاَ يَأْتِيَنَّ أَحَدُكُمْ فَيُذَبُّ عَنِّي كَمَا يُذَبُّ الْبَعِيرُ الضَّالُّ فَأَقُولُ فِيمَ هَذَا فَيُقَالُ إِنَّكَ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ . فَأَقُولُ سُحْقًا " .
Bana Yûnus b. Abdi'l-A'lâ Es-Sadefî rivayet etti. (Dedi ki): Bize Abdullah b. Vehb haber verdi. (Dedi ki): Bana Amr, bu zat İbni'l-Hâris'tir, haber verdi. Ona da Bükeyr, Kasım b. Abbas El-Hâşimî'den; o da Ümmü Seleme'nin azatlısı Abdullah b. Râfi'den; o da Nebi'nin (sallallahu aleyhi ve sellem) zevcesi Ümmü Seleme'den naklen rivayet etmiş ki şöyle demiş: Halkın havzdan bahsettiklerini işitiyordum, ama bunu Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) işitmemiştim. Bir gün, câriye başımı tararken Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem): «Ey insanlar!» derken işittim. Hemen câriyeye: «Benden geri dur!» dedim. O: «O yalnız erkekleri çağırdı, kadınları çağırmadı.» dedi. Ben de: «Ben de insanlardanım.» dedim. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: «Ben havzın başında sizin öncünüzüm. Sakın sizden biri gelip de kaybolmuş devenin kovulduğu gibi benden kovulmasın. Ben: Bu niçin? derim. Bana: Sen onların senden sonra neler ortaya çıkardıklarını bilmezsin, denilir. Ben de: Uzak olsunlar! derim.»