حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ الشَّيْطَانَ إِذَا سَمِعَ النِّدَاءَ بِالصَّلاَةِ ذَهَبَ حَتَّى يَكُونَ مَكَانَ الرَّوْحَاءِ " . قَالَ سُلَيْمَانُ فَسَأَلْتُهُ عَنِ الرَّوْحَاءِ . فَقَالَ هِيَ مِنَ الْمَدِينَةِ سِتَّةٌ وَثَلاَثُونَ مِيلاً .
Bize Kuteybetü'bnü Saîd ile Osman b. Ebî Şeybe ve İshâk b. İbrahim rivayet ettiler. İshâk «Bize haber verdi», tabirini kullandı. Ötekiler: Bize Cerîr, A'meş'ten, o da Ebû Süfyan'dan, o da Câbir'den naklen rivayet etti, dediler. Câbir: Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'i, «Şüphesiz ki şeytan, namaza nida edildiğini işittiği vakit Ravhâ denilen yere kadar gider.» buyururken işittim, demiş. Süleyman: «Ona Ravhâ'nın nerede bulunduğunu sordum. Bu yer Medine'den otuz altı mil uzaktadır, cevabını verdi.» demiş.