حَدَّثَنِي أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا رَوْحٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، قَالَ أَرْسَلَنِي أَبِي إِلَى بَنِي حَارِثَةَ - قَالَ - وَمَعِي غُلاَمٌ لَنَا - أَوْ صَاحِبٌ لَنَا - فَنَادَاهُ مُنَادٍ مِنْ حَائِطٍ بِاسْمِهِ - قَالَ - وَأَشْرَفَ الَّذِي مَعِي عَلَى الْحَائِطِ فَلَمْ يَرَ شَيْئًا فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لأَبِي فَقَالَ لَوْ شَعَرْتُ أَنَّكَ تَلْقَى هَذَا لَمْ أُرْسِلْكَ وَلَكِنْ إِذَا سَمِعْتَ صَوْتًا فَنَادِ بِالصَّلاَةِ فَإِنِّي سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " إِنَّ الشَّيْطَانَ إِذَا نُودِيَ بِالصَّلاَةِ وَلَّى وَلَهُ حُصَاصٌ " .
Bana Ümeyyetü'bnü Bistâm rivayet etti. Dedi ki: Bize Yezid, yani İbni Zürey', rivayet etti. Dedi ki: Bize Ravh, Süheyl'den rivayet etti. Demiş ki: Babam beni Benî Hârise'ye gönderdi. Yanımda bizim uşaklardan biri yahut bir dostumuz vardı. Ona bir bahçeden bir kimse ismiyle seslendi. Yanımdaki arkadaş bahçeye bakındıysa da hiçbir şey göremedi. Ben bu hâdiseyi babama anlattım. Babam: «Senin böyle bir şeyle karşılaşacağını bilsem göndermezdim. Ama bundan böyle bir ses işitirsen hemen ezan oku. Çünkü ben Ebu Hureyre'yi, Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'den şu hadîsi rivayet ederken işittim: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): ‘Şüphesiz ki namaza nida edildiği vakit şeytan geri gider. Onun sesli bir yellenmesi vardır’ buyurmuşlar» dedi.