حَدَّثَنَا ابْنُ مُقَاتِلٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ، وَهُوَ جَالِسٌ عَلَى الْمِنْبَرِ، أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ. قَالَ مُعَاوِيَةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ. قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَقَالَ مُعَاوِيَةُ وَأَنَا. فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ. فَقَالَ مُعَاوِيَةُ وَأَنَا. فَلَمَّا أَنْ قَضَى التَّأْذِينَ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى هَذَا الْمَجْلِسِ حِينَ أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ يَقُولُ مَا سَمِعْتُمْ مِنِّي مِنْ مَقَالَتِي.
Ebû Ümâme bin Sehl bin Huneyf şöyle dedi: Muâviye bin Ebû Süfyân minberde otururken müezzinin ezan okuduğunu işittim. Müezzin, ‘Allahu ekber, Allahu ekber.’ deyince Muâviye de, ‘Allahu ekber, Allahu ekber.’ dedi. Müezzin, ‘Eşhedü en lâ ilâhe illallah.’ deyince Muâviye, ‘Ben de.’ dedi. Müezzin, ‘Eşhedü enne Muhammeden resûlullah.’ deyince Muâviye yine, ‘Ben de.’ dedi. Ezan bitince Muâviye, ‘Ey insanlar! Müezzin ezan okuduğunda Allah Resulü'nün bu makamda, benden işittiğiniz sözleri söylediğini işittim.’ dedi.