حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الثَّقَفِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسًا وَنَحْنُ غَادِيَانِ مِنْ مِنًى إِلَى عَرَفَاتٍ عَنِ التَّلْبِيَةِ كَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ كَانَ يُلَبِّي الْمُلَبِّي لاَ يُنْكَرُ عَلَيْهِ، وَيُكَبِّرُ الْمُكَبِّرُ فَلاَ يُنْكَرُ عَلَيْهِ.
Muhammed bin Ebu Bekir es-Sekafî şöyle demiştir: "Mina'dan Arafat'a giderken Enes'e: 'Nebi ile birlikteyken telbiye konusunda ne yapardınız?' diye sordum. Enes: 'Telbiye getiren telbiye getirir, kendisine karşı çıkılmazdı; tekbir getiren de tekbir getirir, kendisine karşı çıkılmazdı.' dedi.