حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْفِطْرِ، فَصَلَّى فَبَدَأَ بِالصَّلاَةِ ثُمَّ خَطَبَ، فَلَمَّا فَرَغَ نَزَلَ فَأَتَى النِّسَاءَ، فَذَكَّرَهُنَّ وَهْوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى يَدِ بِلاَلٍ وَبِلاَلٌ بَاسِطٌ ثَوْبَهُ، يُلْقِي فِيهِ النِّسَاءُ الصَّدَقَةَ. قُلْتُ لِعَطَاءٍ زَكَاةَ يَوْمِ الْفِطْرِ قَالَ لاَ وَلَكِنْ صَدَقَةً يَتَصَدَّقْنَ حِينَئِذٍ، تُلْقِي فَتَخَهَا وَيُلْقِينَ. قُلْتُ أَتُرَى حَقًّا عَلَى الإِمَامِ ذَلِكَ وَيُذَكِّرُهُنَّ قَالَ إِنَّهُ لَحَقٌّ عَلَيْهِمْ، وَمَا لَهُمْ لاَ يَفْعَلُونَهُ
Atâ, Câbir bin Abdullah'ın şöyle dediğini nakletmiştir: "Nebi Ramazan Bayramı günü kalktı; önce namaz kıldırdı, sonra hutbe verdi. Hutbeyi bitirince aşağı indi ve kadınların yanına giderek onlara hatırlatmada bulundu. Bilâl'in eline dayanıyordu; Bilâl de elbisesini açmıştı, kadınlar sadakalarını onun içine atıyorlardı." İbn Cüreyc, Atâ'ya, "Bu, Ramazan Bayramı sadakası mıydı?" diye sordu. Atâ, "Hayır; o sırada verdikleri gönüllü sadakaydı. Kadın yüzüğünü ve diğerleri de takılarını atıyordu." dedi. İbn Cüreyc, "İmamın kadınlara bu şekilde hatırlatmada bulunması gerekli midir?" diye sorunca Atâ, "Evet, bu onların görevidir. Neden yapmıyorlar?" diye cevap verdi.