وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَوْنٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، قَالَ انْطَلَقْتُ أَنَا وَمَسْرُوقٌ، إِلَى عَائِشَةَ - رضى الله عنها - فَقُلْنَا لَهَا أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُبَاشِرُ وَهُوَ صَائِمٌ قَالَتْ نَعَمْ وَلَكِنَّهُ كَانَ أَمْلَكَكُمْ لإِرْبِهِ أَوْ مِنْ أَمْلَكِكُمْ لإِرْبِهِ . شَكَّ أَبُو عَاصِمٍ .
Bize Muhammed b. el-Müsenna rivayet etti. (Dedi ki): Bize Ebû Asım rivayet etti. (Dedi ki): İbni Avn'ı, İbrahim'den, o da Esved'den hadisi rivayet ederken dinledim. Esved şöyle demiş: Ben ve Mesrûk, Âişe (r.a.)'ya giderek ona: «Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) oruçlu iken mübaşerette bulunur muydu?» diye sorduk. Âişe: «Evet, lâkin o sizin içinizde nefsine en ziyâde hâkim olanınız, yahut nefsine en ziyâde hâkim olanlarınızdan idi.» cevabını verdi. Râvi Ebû Asım burada şekketmiştir.