وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُ الزُّبَيْرِ، سَمِعَ جَابِرًا، يُسْأَلُ كَمْ كَانُوا يَوْمَ الْحُدَيْبِيَةِ قَالَ كُنَّا أَرْبَعَ عَشْرَةَ مِائَةً فَبَايَعْنَاهُ وَعُمَرُ آخِذٌ بِيَدِهِ تَحْتَ الشَّجَرَةِ وَهِيَ سَمُرَةٌ فَبَايَعْنَاهُ غَيْرَ جَدِّ ابْنِ قَيْسٍ الأَنْصَارِيِّ اخْتَبَأَ تَحْتَ بَطْنِ بَعِيرِهِ
Bize Muhammed b. Hâtim dahi rivayet etti. (Dedi ki): Bize Haccâc, İbnü Cüreyc'den rivayet etti. (Demiş ki): Bana Ebu'z-Zübeyr haber verdi. Câbir'e Hudeybiye günü kaç kişi oldukları sorulurken işitmiş. Câbir şöyle demiş: Bin dört yüz kişi idik. Ona, Ömer ağacın altında, ki bu ağaç büyük bir diken ağacı idi, elinden tutmuş olduğu hâlde bey'at ettik. Cedd b. Kays el-Ensârî'den başka hepimiz ona bey'at ettik. O, devesinin karnı altına gizlendi.