وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ يُوسُفَ الأَزْدِيُّ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لاَ أَدْرِي إِنَّمَا نَهَى عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ كَانَ حَمُولَةَ النَّاسِ فَكَرِهَ أَنْ تَذْهَبَ حَمُولَتُهُمْ أَوْ حَرَّمَهُ فِي يَوْمِ خَيْبَرَ لُحُومَ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ .
Bana Ahmed b. Yûsuf El-Ezdî rivayet etti. (Dedi ki): Bize Ömer b. Hafs b. Gıyâs rivayet etti. (Dedi ki): Bize babam Âsım'dan, o da Âmir'den, o da İbni Abbas'dan naklen rivayet etti. İbni Abbâs şöyle demiş: Bilmiyorum, Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in eşek etlerini yasak etmesi ancak ve ancak insanların taşıma vasıtası olduğundandır. O hâlde yük taşıma vasıtalarının elden gideceğinden çekinmiştir. Yahut onu, yani ehli eşek etlerini Hayber gününde haram kılmıştır.