حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنِ الْبَهِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، قَالَ قَالَتْ لِي عَائِشَةُ كَانَ أَبَوَاكَ مِنَ الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ مَا أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ .
Bize Ebû Küreyb Muhammed b. Alâ rivayet etti. (Dedi ki): Bize Vekî' rivayet etti. (Dedi ki): Bize İsmail, Behiy'den, o da Urve'den naklen rivayet etti. Urve şöyle demiş: Bana Âişe: «Senin iki baban, kendilerine yara isabet ettikten sonra Allah'a ve Resulüne icabet eden kimselerdendir.» dedi.