حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُلَيْكَةَ، قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ لاِبْنِ الزُّبَيْرِ أَتَذْكُرُ إِذْ تَلَقَّيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَأَنْتَ وَابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ نَعَمْ فَحَمَلَنَا وَتَرَكَكَ .
Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe rivayet etti. (Dedi ki): Bize İsmail b. Uleyye, Habib b. Şehid'den, o da Abdullah b. Müleyke'den naklen rivayet etti. Abdullah b. Ca'fer, İbnü'z-Zübeyr'e: «Hatırlar mısın, hani ben, sen ve İbni Abbâs Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'i karşılamıştık?» demiş. O da: «Evet!» cevabını vermiş. Abdullah: «Bizi hayvanına bindirdi de seni bıraktı.» demiş.