حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ - حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ جَيْشًا، مِنَ الأَنْصَارِ كَانُوا بِأَرْضِ فَارِسَ مَعَ أَمِيرِهِمْ وَكَانَ عُمَرُ يُعْقِبُ الْجُيُوشَ فِي كُلِّ عَامٍ فَشُغِلَ عَنْهُمْ عُمَرُ فَلَمَّا مَرَّ الأَجَلُ قَفَلَ أَهْلُ ذَلِكَ الثَّغْرِ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِمْ وَتَوَاعَدَهُمْ وَهُمْ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا عُمَرُ إِنَّكَ غَفَلْتَ عَنَّا وَتَرَكْتَ فِينَا الَّذِي أَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ إِعْقَابِ بَعْضِ الْغَزِيَّةِ بَعْضًا .
Abdullah b. Ka'b b. Malik el-Ensârî'den (rivayet olunduğuna göre, Hz. Ömer'in halifeliği sırasında) Ensardan (oluşan) bir askerî birlik, kumandanlarıyla birlikte İran topraklarında bulunuyordu. (Aslında) Hz. Ömer, (düşman sınırında bulunan askerlerden nöbeti teslim almaları için) her sene arkadan bir ordu gönderdiği hâlde, o sene onlarla meşgul olmaya fırsat bulamamış (ve dolayısıyla arkalarından bir ordu gönderememiş)ti. (Nöbet değişimi için) vakit gelip geçince bu sınırda bulunan askerî birlik dönüp geldi. Bunun üzerine (Hz. Ömer) onlara sert bir şekilde çıkıştı ve onları tehdit etti. (Bu birliği teşkil eden) kimseler Resûlullah'ın (s.a.v.) sahabileri idiler. "Ey Ömer! Sen bize ilgisiz kaldın ve Resûlullah'ın (s.a.v.), gazilerin arkasından (nöbeti teslim almak üzere) başka bir askerî birlik gönderilmesine dair emrini terk ettin" dediler.