حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ خَرَجْنَا مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ، وَحُرُمِ الْحَجِّ، فَنَزَلْنَا سَرِفَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لأَصْحَابِهِ " مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ، فَأَحَبَّ أَنْ يَجْعَلَهَا عُمْرَةً، فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلاَ ". وَكَانَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ذَوِي قُوَّةٍ الْهَدْىُ، فَلَمْ تَكُنْ لَهُمْ عُمْرَةً، فَدَخَلَ عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أَبْكِي فَقَالَ " مَا يُبْكِيكِ ". قُلْتُ سَمِعْتُكَ تَقُولُ لأَصْحَابِكَ مَا قُلْتَ فَمُنِعْتُ الْعُمْرَةَ. قَالَ " وَمَا شَأْنُكِ ". قُلْتُ لاَ أُصَلِّي. قَالَ " فَلاَ يَضُرَّكِ أَنْتِ مِنْ بَنَاتِ آدَمَ، كُتِبَ عَلَيْكِ مَا كُتِبَ عَلَيْهِنَّ، فَكُونِي فِي حَجَّتِكِ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَرْزُقَكِهَا ". قَالَتْ فَكُنْتُ حَتَّى نَفَرْنَا مِنْ مِنًى، فَنَزَلْنَا الْمُحَصَّبَ فَدَعَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ، فَقَالَ " اخْرُجْ بِأُخْتِكَ الْحَرَمَ، فَلْتُهِلَّ بِعُمْرَةٍ، ثُمَّ افْرُغَا مِنْ طَوَافِكُمَا، أَنْتَظِرْكُمَا هَا هُنَا ". فَأَتَيْنَا فِي جَوْفِ اللَّيْلِ. فَقَالَ " فَرَغْتُمَا ". قُلْتُ نَعَمْ. فَنَادَى بِالرَّحِيلِ فِي أَصْحَابِهِ، فَارْتَحَلَ النَّاسُ، وَمَنْ طَافَ بِالْبَيْتِ، قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ، ثُمَّ خَرَجَ مُوَجِّهًا إِلَى الْمَدِينَةِ.
Aişe şöyle dedi: Hac için telbiye getirerek hac aylarında ve hac yasaklarının geçerli olduğu dönemde yola çıktık. Serif'e vardığımızda Nebi ashabına, "Yanında hedy kurbanı bulunmayan ve bunu umreye çevirmek isteyen kimse öyle yapsın; yanında hedy bulunan ise yapmasın." buyurdu. Nebi'nin ve güçlü olan bazı sahabilerin yanında hedy kurbanı vardı; dolayısıyla onlarınki umre olmadı. Ben ağlarken Nebi yanıma geldi ve, "Seni ağlatan nedir?" diye sordu. "Ashabına söylediklerini işittim; umreden alıkonuldum." dedim. "Neyin var?" diye sordu. "Namaz kılamıyorum." dedim. Şöyle buyurdu: "Bunun sana zararı yok. Sen Âdemoğullarının kızlarından birisin; diğer kadınlar için yazılan senin için de yazılmıştır. Haccına devam et; umulur ki Allah sana umreyi de nasip eder." Mina'dan ayrılıp Muhassab'a ininceye kadar bu şekilde kaldım. Nebi Abdurrahman'ı çağırıp, "Kız kardeşini Harem'in dışına çıkar; umre için telbiye getirsin. Sonra tavafınızı tamamlayın. Sizi burada bekliyorum." buyurdu. Gecenin ortasında geldik. "Bitirdiniz mi?" diye sordu. "Evet." dedim. Ardından ashabına hareket emri verdi. İnsanlar ve sabah namazından önce Kâbe'yi tavaf edenler hareket edip Medine'ye yöneldiler.