Sünen-i Ebû Dâvûd

2973 numaralı hadis

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفُضَيْلِ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، قَالَ جَاءَتْ فَاطِمَةُ رضى الله عنها إِلَى أَبِي بَكْرٍ رضى الله عنه تَطْلُبُ مِيرَاثَهَا مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ إِذَا أَطْعَمَ نَبِيًّا طُعْمَةً فَهِيَ لِلَّذِي يَقُومُ مِنْ بَعْدِهِ ‏"‏ ‏.‏

Ebû Tufeyl'den, demiştir ki: Fâtıma (r.a.) Ebû Bekir'e (r.a.) vararak Nebi'den (s.a.v.) kendisine düşecek mirası istedi. Ebû Bekir (r.a.) de (şöyle) cevap verdi: “Ben Rasûlullah'ı (s.a.v.), ‘Şüphesiz ki aziz ve celil olan Allah bir nebiye herhangi bir geçim kaynağı verdiği zaman, o kaynak Peygamber'in vefatından sonra yerine geçen kimsenin olur.’ derken işittim.”

Sunan Abu Dawud 2973