حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ - أَحْسِبُهُ - عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَاتَلَ أَهْلَ خَيْبَرَ فَغَلَبَ عَلَى النَّخْلِ وَالأَرْضِ وَأَلْجَأَهُمْ إِلَى قَصْرِهِمْ فَصَالَحُوهُ عَلَى أَنَّ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّفْرَاءَ وَالْبَيْضَاءَ وَالْحَلْقَةَ وَلَهُمْ مَا حَمَلَتْ رِكَابُهُمْ عَلَى أَنْ لاَ يَكْتُمُوا وَلاَ يُغَيِّبُوا شَيْئًا فَإِنْ فَعَلُوا فَلاَ ذِمَّةَ لَهُمْ وَلاَ عَهْدَ فَغَيَّبُوا مَسْكًا لِحُيَىِّ بْنِ أَخْطَبَ وَقَدْ كَانَ قُتِلَ قَبْلَ خَيْبَرَ كَانَ احْتَمَلَهُ مَعَهُ يَوْمَ بَنِي النَّضِيرِ حِينَ أُجْلِيَتِ النَّضِيرُ فِيهِ حُلِيُّهُمْ قَالَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِسَعْيَةَ " أَيْنَ مَسْكُ حُيَىِّ بْنِ أَخْطَبَ " . قَالَ أَذْهَبَتْهُ الْحُرُوبُ وَالنَّفَقَاتُ . فَوَجَدُوا الْمَسْكَ فَقَتَلَ ابْنَ أَبِي الْحُقَيْقِ وَسَبَى نِسَاءَهُمْ وَذَرَارِيَّهُمْ وَأَرَادَ أَنْ يُجْلِيَهُمْ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ دَعْنَا نَعْمَلْ فِي هَذِهِ الأَرْضِ وَلَنَا الشَّطْرُ مَا بَدَا لَكَ وَلَكُمُ الشَّطْرُ . وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعْطِي كُلَّ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهِ ثَمَانِينَ وَسْقًا مِنْ تَمْرٍ وَعِشْرِينَ وَسْقًا مِنْ شَعِيرٍ .
İbn Ömer'den rivayet edildiğine göre, Nebi (s.a.v.) Hayber halkıyla savaştı; hurmalıklara ve topraklara hâkim oldu ve onları kalelerine sığınmaya mecbur etti. Bunun üzerine onlar, altın, gümüş ve silahların Rasûlullah (s.a.v.)'e; develerinin taşıyacağı diğer malların ise kendilerine ait olması şartıyla onunla barış yaptılar. Hiçbir şeyi saklamayacak ve gizlemeyeceklerdi; bunu yaparlarsa kendileri için hiçbir güvence ve antlaşma kalmayacaktı. Fakat Huyey b. Ahtab'a ait bir deri dağarcığı sakladılar. Huyey, Hayber'den önce öldürülmüştü. Nadîr oğullarının sürgün edildiği gün bu dağarcığı yanında götürmüştü ve içinde onların ziynetleri bulunuyordu. Nebi (s.a.v.) Sa'ye'ye: "Huyey b. Ahtab'ın deri dağarcığı nerede?" diye sordu. O da: "Savaşlar ve harcamalar onu tüketti." diye cevap verdi. Sonra dağarcığı buldular. Bunun üzerine İbn Ebü'l-Hukayk'ı öldürdü; kadınlarını ve çocuklarını esir aldı ve onları sürgün etmek istedi. Onlar: "Ey Muhammed! Bizi bırak da bu topraklarda çalışalım. Dilediğin sürece mahsulün yarısı bizim, yarısı da sizin olsun." dediler. Rasûlullah (s.a.v.), eşlerinden her birine seksen vesk hurma ve yirmi vesk arpa verirdi.