حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي نَافِعٌ، مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ، قَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَنَّا نُخْرِجُهُمْ إِذَا شِئْنَا فَمَنْ كَانَ لَهُ مَالٌ فَلْيَلْحَقْ بِهِ فَإِنِّي مُخْرِجٌ يَهُودَ . فَأَخْرَجَهُمْ .
Abdullah b. Ömer'den demiştir ki: Ömer b. Hattâb (r.a.), halka hitaben yaptığı bir konuşmasında: "Ey insanlar! Rasûlullah (s.a.v.) Hayber Yahudileriyle, onları dilediğimiz zaman Hayber'den çıkarabilmemiz şartıyla bir işlem yapmıştı. Binaenaleyh, bahçe veya tarla olarak Hayber'de Yahudilerin elinde kimin bir malı varsa gelsin, onu alsın. Çünkü ben Yahudileri çıkaracağım" demiş ve onları çıkarmıştır.