حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ أَبِي الْحَجَّاجِ الْمِنْقَرِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّهُ قَرَأَ { هَيْتَ لَكَ } فَقَالَ شَقِيقٌ إِنَّا نَقْرَؤُهَا { هِئْتُ لَكَ } يَعْنِي فَقَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ أَقْرَؤُهَا كَمَا عُلِّمْتُ أَحَبُّ إِلَىَّ .
Şekîk'ten rivayet olunduğuna göre İbn Mes'ud (r.a.), "... haydi gelsene!" [Yusuf 23] mealindeki ayet-i kerimeyi "heyte leke" şeklinde okumuştur. Şekîk dedi ki: "Biz ise bu ayet-i kerimeyi 'hi'tü leke' şeklinde okuyoruz." Bunun üzerine İbn Mes'ud: "Benim bu kelimeyi bana öğretildiği gibi okumam, bana daha sevimlidir." dedi.