حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا مَسْرُورًا تَبْرُقُ أَسَارِيرُ وَجْهِهِ فَقَالَ " أَلَمْ تَرَىْ أَنَّ مُجَزِّزًا نَظَرَ آنِفًا إِلَى زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ وَأُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ فَقَالَ هَذِهِ الأَقْدَامُ بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Âişe (radıyallahü anha)’dan rivâyete göre, bir gün Rasûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem), Âişe’nin yanına sevinçli olarak girdi; yüzü parıl parıl parlamaktaydı ve Âişe’ye şöyle dedi: “Görmedin mi? Mücezziz az önce Zeyd b. Hârise ile Üsâme b. Zeyd’in ayaklarına bakarak, ‘Bu ayaklar birbirlerindendir’ dedi.” Tirmizî: Bu hadis hasen sahihtir.