حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ لِرَجُلٍ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سِنٌّ مِنَ الإِبِلِ فَجَاءَهُ يَتَقَاضَاهُ فَقَالَ " أَعْطُوهُ ". فَطَلَبُوا سِنَّهُ فَلَمْ يَجِدُوا لَهُ إِلاَّ سِنًّا فَوْقَهَا. فَقَالَ " أَعْطُوهُ ". فَقَالَ أَوْفَيْتَنِي أَوْفَى اللَّهُ بِكَ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ خِيَارَكُمْ أَحْسَنُكُمْ قَضَاءً ".
Ebu Hureyre’den nakledildiğine göre bir adamın Nebi’den belirli yaşta bir deve alacağı vardı. Adam borcunu istemeye gelince Nebi, "Ona verin" buyurdu. İstenen yaşta bir deve bulamadılar; yalnızca daha büyük yaşta bir deve buldular. Nebi, "Onu verin" buyurdu. Adam, "Borcumu eksiksiz ödedin, Allah da sana eksiksiz versin" dedi. Bunun üzerine Nebi, "Sizin en hayırlınız, borcunu en güzel şekilde ödeyeninizdir" buyurdu.