حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " بَيْنَا رَجُلٌ يَمْشِي فَاشْتَدَّ عَلَيْهِ الْعَطَشُ، فَنَزَلَ بِئْرًا فَشَرِبَ مِنْهَا، ثُمَّ خَرَجَ فَإِذَا هُوَ بِكَلْبٍ يَلْهَثُ، يَأْكُلُ الثَّرَى مِنَ الْعَطَشِ، فَقَالَ لَقَدْ بَلَغَ هَذَا مِثْلُ الَّذِي بَلَغَ بِي فَمَلأَ خُفَّهُ ثُمَّ أَمْسَكَهُ بِفِيهِ، ثُمَّ رَقِيَ، فَسَقَى الْكَلْبَ فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ، فَغَفَرَ لَهُ ". قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَإِنَّ لَنَا فِي الْبَهَائِمِ أَجْرًا قَالَ " فِي كُلِّ كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ ". تَابَعَهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَالرَّبِيعُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ.
Ebu Hureyre'den nakledildiğine göre Allah'ın Resulü şöyle buyurdu: "Bir adam yürürken çok susadı. Bir kuyuya inip su içti. Çıktığında susuzluktan soluyan ve toprağı yiyen bir köpek gördü. Adam, 'Bu köpek de benim çektiğim susuzluğun aynısını çekmiş' dedi. Ayakkabısını suyla doldurdu, onu ağzıyla tuttu, yukarı çıktı ve köpeğe su verdi. Allah onun bu davranışını kabul etti ve onu bağışladı." Sahabiler, "Ey Allah'ın Resulü, hayvanlar sebebiyle de bize ecir var mı?" diye sordular. O, "Her canlıya yapılan iyilikte ecir vardır" buyurdu.