وَقَالَ اللَّيْثُ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ دَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الأَنْصَارَ لِيُقْطِعَ لَهُمْ بِالْبَحْرَيْنِ، فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ فَعَلْتَ فَاكْتُبْ لإِخْوَانِنَا مِنْ قُرَيْشٍ بِمِثْلِهَا، فَلَمْ يَكُنْ ذَلِكَ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّكُمْ سَتَرَوْنَ بَعْدِي أَثَرَةً فَاصْبِرُوا حَتَّى تَلْقَوْنِي ".
Enes'ten nakledildiğine göre Nebi, Bahreyn'den kendilerine ikta vermek üzere ensarı çağırdı. Ensar, "Ey Allah'ın Resulü! Bunu yapacaksan Kureyşli kardeşlerimize de aynısını yaz" dedi. Nebi'nin yanında buna yetecek kadar arazi yoktu. Bunun üzerine, "Benden sonra başkalarının size tercih edildiğini göreceksiniz. Bana kavuşuncaya kadar sabredin" buyurdu.