حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي ذِي الْقَعْدَةِ، فَأَبَى أَهْلُ مَكَّةَ أَنْ يَدَعُوهُ يَدْخُلُ مَكَّةَ، حَتَّى قَاضَاهُمْ عَلَى أَنْ يُقِيمَ بِهَا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، فَلَمَّا كَتَبُوا الْكِتَابَ كَتَبُوا هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَقَالُوا لاَ نُقِرُّ بِهَا، فَلَوْ نَعْلَمُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ مَا مَنَعْنَاكَ، لَكِنْ أَنْتَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ. قَالَ " أَنَا رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ". ثُمَّ قَالَ لِعَلِيٍّ " امْحُ رَسُولُ اللَّهِ ". قَالَ لاَ، وَاللَّهِ لاَ أَمْحُوكَ أَبَدًا، فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْكِتَابَ، فَكَتَبَ هَذَا مَا قَاضَى عَلَيْهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، لاَ يَدْخُلُ مَكَّةَ سِلاَحٌ إِلاَّ فِي الْقِرَابِ، وَأَنْ لاَ يَخْرُجَ مِنْ أَهْلِهَا بِأَحَدٍ، إِنْ أَرَادَ أَنْ يَتَّبِعَهُ، وَأَنْ لاَ يَمْنَعَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِهِ أَرَادَ أَنْ يُقِيمَ بِهَا. فَلَمَّا دَخَلَهَا، وَمَضَى الأَجَلُ أَتَوْا عَلِيًّا، فَقَالُوا قُلْ لِصَاحِبِكَ اخْرُجْ عَنَّا فَقَدْ مَضَى الأَجَلُ. فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَتَبِعَتْهُمُ ابْنَةُ حَمْزَةَ يَا عَمِّ يَا عَمِّ. فَتَنَاوَلَهَا عَلِيٌّ فَأَخَذَ بِيَدِهَا، وَقَالَ لِفَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلاَمُ دُونَكِ ابْنَةَ عَمِّكِ، احْمِلِيهَا. فَاخْتَصَمَ فِيهَا عَلِيٌّ وَزَيْدٌ وَجَعْفَرٌ، فَقَالَ عَلِيٌّ أَنَا أَحَقُّ بِهَا وَهْىَ ابْنَةُ عَمِّي. وَقَالَ جَعْفَرٌ ابْنَةُ عَمِّي وَخَالَتُهَا تَحْتِي. وَقَالَ زَيْدٌ ابْنَةُ أَخِي. فَقَضَى بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِخَالَتِهَا. وَقَالَ " الْخَالَةُ بِمَنْزِلَةِ الأُمِّ ". وَقَالَ لِعَلِيٍّ " أَنْتَ مِنِّي وَأَنَا مِنْكَ ". وَقَالَ لِجَعْفَرٍ " أَشْبَهْتَ خَلْقِي وَخُلُقِي ". وَقَالَ لِزَيْدٍ " أَنْتَ أَخُونَا وَمَوْلاَنَا ".
Bera'dan nakledildiğine göre Nebi zilkade ayında umre yaptı. Mekkeliler onun Mekke'ye girmesine izin vermediler. Bunun üzerine şehirde üç gün kalması şartıyla onlarla anlaştı. Belgeyi yazdıklarında, 'Bu, Allah'ın Resulü Muhammed'in üzerinde anlaştığı hususlardır' diye yazdılar. Mekkeliler, 'Bunu kabul etmiyoruz. Senin Allah'ın resulü olduğunu bilseydik seni engellemezdik. Sen Abdullah'ın oğlu Muhammed'sin' dediler. Nebi, 'Ben Allah'ın resulüyüm ve Abdullah'ın oğlu Muhammed'im' buyurdu. Sonra Ali'ye, 'Allah'ın Resulü ifadesini sil' dedi. Ali, 'Hayır! Allah'a yemin ederim ki seni asla silmem' dedi. Bunun üzerine Allah'ın Resulü belgeyi aldı ve 'Bu, Abdullah'ın oğlu Muhammed'in üzerinde anlaştığı hususlardır: Mekke'ye silah ancak kınında girecek; Mekke halkından kendisine uymak isteyen hiç kimseyi dışarı çıkarmayacak ve ashabından Mekke'de kalmak isteyen hiç kimseye engel olmayacak' diye yazdı. Mekke'ye girip süre dolunca Mekkeliler Ali'ye gelerek, 'Arkadaşına söyle, yanımızdan çıksın; süre doldu' dediler. Nebi de çıktı. Hamza'nın kızı, 'Amca! Amca!' diyerek onların ardından geldi. Ali elinden tutup Fatıma'ya, 'Amcanın kızını al ve taşı' dedi. Ali, Zeyd ve Cafer onun hakkında anlaşmazlığa düştüler. Ali, 'O benim amcamın kızıdır' dedi. Cafer, 'O benim amcamın kızıdır ve teyzesi de eşimdir' dedi. Zeyd ise, 'O benim kardeşimin kızıdır' dedi. Nebi onun teyzesine verilmesine hükmetti ve 'Teyze anne konumundadır' buyurdu.