أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ، بَرِيرَةَ فَاشْتَرَطُوا وَلاَءَهَا فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اشْتَرِيهَا وَأَعْتِقِيهَا فَإِنَّ الْوَلاَءَ لِمَنْ أَعْتَقَ " . وَأُتِيَ بِلَحْمٍ فَقِيلَ إِنَّ هَذَا مِمَّا تُصُدِّقَ بِهِ عَلَى بَرِيرَةَ . فَقَالَ " هُوَ لَهَا صَدَقَةٌ وَلَنَا هَدِيَّةٌ " . وَخَيَّرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ زَوْجُهَا حُرًّا .
Âişe (radıyallahü anha), Berire'yi satın almak istedi. Sahipleri, onun velâ hakkının kendilerine ait olmasını şart koştular. Bu durumu Peygamber'e (sallallahü aleyhi ve sellem) anlattı. O da: "Onu satın al ve azat et. Velâ hakkı, azat eden kimseye aittir" buyurdu. Daha sonra kendisine bir et getirildi ve: "Bu, Berire'ye sadaka olarak verilen ettendir" denildi. Bunun üzerine: "O, Berire için sadaka; bizim için ise hediyedir" buyurdu. Allah'ın Resûlü (sallallahü aleyhi ve sellem), kocasıyla kalıp kalmama konusunda Berire'yi serbest bıraktı. Kocası hür bir kimseydi.