أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لِمُحَمَّدٍ - قَالاَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، أَنَّ سُبَيْعَةَ الأَسْلَمِيَّةَ، نُفِسَتْ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِلَيَالٍ فَجَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْذَنَتْ أَنْ تَنْكِحَ فَأَذِنَ لَهَا فَنَكَحَتْ .
Misver b. Mahreme (radıyallahü anh)’den rivâyete göre, Sübey‘a el-Eslemiyye kocasının ölümünden birkaç gün sonra çocuk doğurdu ve Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e gelerek evlenmek için izin istedi. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) de ona izin verdi ve iddet beklemeksizin o kadın da evlendi. (İbn Mâce, Talak: 8; Tirmizî, Talak: 18)