أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا زُرَارَةُ بْنُ أَوْفَى، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ ذِرَاعَ رَجُلٍ فَانْتَزَعَ ثَنِيَّتَهُ فَانْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " أَرَدْتَ أَنْ تَقْضَمَ ذِرَاعَ أَخِيكَ كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ " . فَأَبْطَلَهَا .
İmran b. Husayn (radıyallahü anh)’dan rivâyete göre, bir adam başka bir adamın kolunu ısırdı; adam kolunu çekince ısıranın ön dişi düştü. Bunun üzerine Peygamber’e (sallallahü aleyhi ve sellem) giderek durumu anlattı. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kardeşinin kolunu erkek devenin ısırdığı gibi ısırıp koparmak mı istedin?” Böylece onun davasını geçersiz saydı.