أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ، مَرَّةً أُخْرَى عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ يَعْلَى، وَابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ يَعْلَى، أَنَّهُ اسْتَأْجَرَ أَجِيرًا فَقَاتَلَ رَجُلاً فَعَضَّ يَدَهُ فَانْتُزِعَتْ ثَنِيَّتُهُ فَخَاصَمَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَيَدَعُهَا يَقْضِمُهَا كَقَضْمِ الْفَحْلِ " .
Ya’la (radıyallahü anh)’dan rivâyete göre, bir işçi tutmuştu. İşçi bir adamla kavga edip onun elini ısırdı; adam elini çekince işçinin ön dişi söküldü. Bunun üzerine meseleyi Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem)’e götürdü. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem), “Elini onun ağzında bırakıp aygırın ısırdığı gibi ısırmasına izin mi verseydi?” buyurdu.