أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ صُهَيْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، خَذَفَتِ امْرَأَةً فَأَسْقَطَتِ الْمَخْذُوفَةُ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ عَقْلَ وَلَدِهَا خَمْسَمِائَةٍ مِنَ الْغُرِّ وَنَهَى يَوْمَئِذٍ عَنِ الْخَذْفِ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا وَهْمٌ وَيَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ أَرَادَ مِائَةً مِنَ الْغُرِّ . وَقَدْ رُوِيَ النَّهْىُ عَنِ الْخَذْفِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ .
Abdullah b. Büreyde'den (radıyallahü anh) rivâyete göre, bir kadın başka bir kadına taş attı ve taş atılan kadın karnındaki çocuğu düşürdü. Durum Rasûlüllah'a (sallallahü aleyhi ve sellem) aktarılınca, düşen çocuğun diyeti olarak beş yüz koyun verilmesine hükmetti ve o gün taş atmayı yasakladı. Ebû Abdurrahman der ki: Bu bir vehimdir; yüz koyun denilmek istenmiş olmalıdır. Taş atmanın yasaklanması ise Abdullah b. Büreyde yoluyla Abdullah b. Muğaffel'den rivâyet edilmiştir.