أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ امْرَأَتَيْنِ، كَانَتَا تَحْتَ رَجُلٍ مِنْ هُذَيْلٍ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِعَمُودِ فُسْطَاطٍ فَأَسْقَطَتْ فَاخْتَصَمَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا كَيْفَ نَدِي مَنْ لاَ صَاحَ وَلاَ اسْتَهَلّ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلْ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَسَجْعٌ كَسَجْعِ الأَعْرَابِ " . فَقَضَى بِالْغُرَّةِ عَلَى عَاقِلَةِ الْمَرْأَةِ .
Muğire b. Şube (radıyallahü anh)'den rivâyete göre, Hüzeyl kabilesinden bir erkeğin nikâhı altında iki kadın vardı. Bunlardan biri diğerine çadır direği fırlatıp onun çocuğunu düşürmesine sebep oldu. Davalarını görülmek üzere Nebî'nin (sallallahü aleyhi ve sellem) huzuruna götürdüler. “Bağırmayan, ağlamayan, içmeyen ve yemeyen biri için nasıl diyet ödeyelim?” dediler. Bunun üzerine Nebî (sallallahü aleyhi ve sellem), “Bedevilerin kafiyeli sözleri gibi bir söz mü?” buyurdu ve kadının âkılesinin gurre ödemesine hükmetti.