وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ اشْتَرَى لِبَنِي أَخِيهِ - يَتَامَى فِي حَجْرِهِ - مَالاً فَبِيعَ ذَلِكَ الْمَالُ بَعْدُ بِمَالٍ كَثِيرٍ . قَالَ مَالِكٌ لاَ بَأْسَ بِالتِّجَارَةِ فِي أَمْوَالِ الْيَتَامَى لَهُمْ إِذَا كَانَ الْوَلِيُّ مَأْذُونًا فَلاَ أَرَى عَلَيْهِ ضَمَانًا .
Yahya b. Said, himayesinde bulunan yetim kardeş çocukları için bir mal satın aldı. Bu mal daha sonra çok miktarda mala satıldı. Malik şöyle dedi: "Velinin izinli olması hâlinde, yetimlerin mallarıyla onlar adına ticaret yapılmasında bir sakınca yoktur. Bu durumda onun tazmin yükümlülüğü olduğunu düşünmüyorum."