حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ زُرَيْقِ بْنِ حَيَّانَ، - وَكَانَ زُرَيْقٌ عَلَى جَوَازِ مِصْرَ فِي زَمَانِ الْوَلِيدِ وَسُلَيْمَانَ وَعُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ - فَذَكَرَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ كَتَبَ إِلَيْهِ أَنِ انْظُرْ مَنْ مَرَّ بِكَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَخُذْ مِمَّا ظَهَرَ مِنْ أَمْوَالِهِمْ مِمَّا يُدِيرُونَ مِنَ التِّجَارَاتِ مِنْ كُلِّ أَرْبَعِينَ دِينَارًا دِينَارًا فَمَا نَقَصَ فَبِحِسَابِ ذَلِكَ حَتَّى يَبْلُغَ عِشْرِينَ دِينَارًا فَإِنْ نَقَصَتْ ثُلُثَ دِينَارٍ فَدَعْهَا وَلاَ تَأْخُذْ مِنْهَا شَيْئًا وَمَنْ مَرَّ بِكَ مِنْ أَهْلِ الذِّمَّةِ فَخُذْ مِمَّا يُدِيرُونَ مِنَ التِّجَارَاتِ مِنْ كُلِّ عِشْرِينَ دِينَارًا دِينَارًا فَمَا نَقَصَ فَبِحِسَابِ ذَلِكَ حَتَّى يَبْلُغَ عَشَرَةَ دَنَانِيرَ فَإِنْ نَقَصَتْ ثُلُثَ دِينَارٍ فَدَعْهَا وَلاَ تَأْخُذْ مِنْهَا شَيْئًا وَاكْتُبْ لَهُمْ بِمَا تَأْخُذُ مِنْهُمْ كِتَابًا إِلَى مِثْلِهِ مِنَ الْحَوْلِ . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ عِنْدَنَا فِيمَا يُدَارُ مِنَ الْعُرُوضِ لِلتِّجَارَاتِ أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا صَدَّقَ مَالَهُ ثُمَّ اشْتَرَى بِهِ عَرْضًا بَزًّا أَوْ رَقِيقًا أَوْ مَا أَشْبَهَ ذَلِكَ ثُمَّ بَاعَهُ قَبْلَ أَنْ يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ فَإِنَّهُ لاَ يُؤَدِّي مِنْ ذَلِكَ الْمَالِ زَكَاةً حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهِ الْحَوْلُ مِنْ يَوْمَ صَدَّقَهُ وَأَنَّهُ إِنْ لَمْ يَبِعْ ذَلِكَ الْعَرْضَ سِنِينَ لَمْ يَجِبْ عَلَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ ذَلِكَ الْعَرْضِ زَكَاةٌ وَإِنْ طَالَ زَمَانُهُ فَإِذَا بَاعَهُ فَلَيْسَ فِيهِ إِلاَّ زَكَاةٌ وَاحِدَةٌ . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ عِنْدَنَا فِي الرَّجُلِ يَشْتَرِي بِالذَّهَبِ أَوِ الْوَرِقِ حِنْطَةً أَوْ تَمْرًا أَوْ غَيْرَهُمَا لِلتِّجَارَةِ ثُمَّ يُمْسِكُهَا حَتَّى يَحُولَ عَلَيْهَا الْحَوْلُ ثُمَّ يَبِيعُهَا أَنَّ عَلَيْهِ فِيهَا الزَّكَاةَ حِينَ يَبِيعُهَا إِذَا بَلَغَ ثَمَنُهَا مَا تَجِبُ فِيهِ الزَّكَاةُ وَلَيْسَ ذَلِكَ مِثْلَ الْحَصَادِ يَحْصُدُهُ الرَّجُلُ مِنْ أَرْضِهِ وَلاَ مِثْلَ الْجِدَادِ . قَالَ مَالِكٌ وَمَا كَانَ مِنْ مَالٍ عِنْدَ رَجُلٍ يُدِيرُهُ لِلتِّجَارَةِ وَلاَ يَنِضُّ لِصَاحِبِهِ مِنْهُ شَىْءٌ تَجِبُ عَلَيْهِ فِيهِ الزَّكَاةُ فَإِنَّهُ يَجْعَلُ لَهُ شَهْرًا مِنَ السَّنَةِ يُقَوِّمُ فِيهِ مَا كَانَ عِنْدَهُ مِنْ عَرْضٍ لِلتِّجَارَةِ وَيُحْصِي فِيهِ مَا كَانَ عِنْدَهُ مِنْ نَقْدٍ أَوْ عَيْنٍ فَإِذَا بَلَغَ ذَلِكَ كُلُّهُ مَا تَجِبُ فِيهِ الزَّكَاةُ فَإِنَّهُ يُزَكِّيهِ . وَقَالَ مَالِكٌ وَمَنْ تَجَرَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَمَنْ لَمْ يَتْجُرْ سَوَاءٌ لَيْسَ عَلَيْهِمْ إِلاَّ صَدَقَةٌ وَاحِدَةٌ فِي كُلِّ عَامٍ تَجَرُوا فِيهِ أَوْ لَمْ يَتْجُرُوا .
Yahya b. Said, Züreyk b. Hayyan'dan rivayet etti. Züreyk, Velid, Süleyman ve Ömer b. Abdülaziz zamanlarında Mısır gümrüklerinde görevliydi. Züreyk'in anlattığına göre Ömer b. Abdülaziz kendisine şöyle yazdı: Yanından geçen Müslümanlara bak; ticaret için işlettikleri ve görünürde bulunan mallarından her kırk dinarda bir dinar al. Kırk dinardan az olanlardan da bu orana göre, yirmi dinara ulaşıncaya kadar al. Yirmi dinardan üçte bir dinar eksik olursa onu bırak ve ondan hiçbir şey alma. Yanından geçen zimmîlerin ticaret için işlettikleri mallarından ise her yirmi dinarda bir dinar al. Bundan az olanlardan da bu orana göre, on dinara ulaşıncaya kadar al. On dinardan üçte bir dinar eksik olursa onu bırak ve ondan hiçbir şey alma. Onlardan aldığın miktarı gösteren ve gelecek yılın aynı zamanına kadar geçerli olan bir belge yaz. Mâlik der ki: Ticaret için işletilen mallar hakkında bizdeki hüküm şöyledir: Bir kimse malının zekâtını verdikten sonra onunla kumaş, köle veya benzeri bir ticaret malı satın alır ve üzerinden bir yıl geçmeden onu satarsa, zekâtını verdiği günden itibaren bir yıl geçinceye kadar bu maldan zekât vermez. Bu ticaret malını yıllarca satmazsa, aradan uzun zaman geçse bile o malın hiçbirinden zekât vermesi gerekmez. Onu sattığında ise yalnız bir zekât vermesi gerekir. Mâlik der ki: Bizdeki hükme göre bir kimse altın veya gümüşle ticaret amacıyla buğday, hurma ya da başka bir şey satın alır, üzerinden bir yıl geçinceye kadar elinde tutar ve sonra satarsa, satış bedeli zekât gerektiren miktara ulaştığı takdirde onu sattığı zaman zekâtını vermesi gerekir. Bu, kişinin kendi toprağından kaldırdığı ekin veya topladığı hurma gibi değildir. Mâlik der ki: Bir kimsenin ticaret için işlettiği bir malı bulunur ve bundan eline zekât gerektirecek miktarda nakit geçmezse, yılın bir ayını belirler; o ayda elindeki ticaret mallarına değer biçer, elinde bulunan nakit para ile altın ve gümüşü hesaplar. Bunların tümü zekât gerektiren miktara ulaşırsa zekâtını verir. Mâlik ayrıca şöyle der: Müslümanlardan ticaret yapanlarla yapmayanlar aynıdır. Ticaret yapsalar da yapmasalar da her yıl yalnız bir defa zekât vermeleri gerekir.