حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَرَأَ كِتَابَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي الصَّدَقَةِ قَالَ فَوَجَدْتُ فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ كِتَابُ الصَّدَقَةِ فِي أَرْبَعٍ وَعِشْرِينَ مِنَ الإِبِلِ فَدُونَهَا الْغَنَمُ فِي كُلِّ خَمْسٍ شَاةٌ وَفِيمَا فَوْقَ ذَلِكَ إِلَى خَمْسٍ وَثَلاَثِينَ ابْنَةُ مَخَاضٍ فَإِنْ لَمْ تَكُنِ ابْنَةُ مَخَاضٍ فَابْنُ لَبُونٍ ذَكَرٌ وَفِيمَا فَوْقَ ذَلِكَ إِلَى خَمْسٍ وَأَرْبَعِينَ بِنْتُ لَبُونٍ وَفِيمَا فَوْقَ ذَلِكَ إِلَى سِتِّينَ حِقَّةٌ طَرُوقَةُ الْفَحْلِ وَفِيمَا فَوْقَ ذَلِكَ إِلَى سَبْعِينَ جَذَعَةٌ وَفِيمَا فَوْقَ ذَلِكَ إِلَى تِسْعِينَ ابْنَتَا لَبُونٍ وَفِيمَا فَوْقَ ذَلِكَ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ حِقَّتَانِ طَرُوقَتَا الْفَحْلِ فَمَا زَادَ عَلَى ذَلِكَ مِنَ الإِبِلِ فَفِي كُلِّ أَرْبَعِينَ بِنْتُ لَبُونٍ وَفِي كُلِّ خَمْسِينَ حِقَّةٌ وَفِي سَائِمَةِ الْغَنَمِ إِذَا بَلَغَتْ أَرْبَعِينَ إِلَى عِشْرِينَ وَمِائَةٍ شَاةٌ وَفِيمَا فَوْقَ ذَلِكَ إِلَى مِائَتَيْنِ شَاتَانِ وَفِيمَا فَوْقَ ذَلِكَ إِلَى ثَلاَثِمِائَةٍ ثَلاَثُ شِيَاهٍ فَمَا زَادَ عَلَى ذَلِكَ فَفِي كُلِّ مِائَةٍ شَاةٌ وَلاَ يُخْرَجُ فِي الصَّدَقَةِ تَيْسٌ وَلاَ هَرِمَةٌ وَلاَ ذَاتُ عَوَارٍ إِلاَّ مَا شَاءَ الْمُصَّدِّقُ وَلاَ يُجْمَعُ بَيْنَ مُفْتَرِقٍ وَلاَ يُفَرَّقُ بَيْنَ مُجْتَمِعٍ خَشْيَةَ الصَّدَقَةِ وَمَا كَانَ مِنْ خَلِيطَيْنِ فَإِنَّهُمَا يَتَرَاجَعَانِ بَيْنَهُمَا بِالسَّوِيَّةِ وَفِي الرِّقَةِ إِذَا بَلَغَتْ خَمْسَ أَوَاقٍ رُبُعُ الْعُشْرِ .
Yahya, Mâlik'ten rivayet etti. Mâlik, Ömer b. Hattâb'ın zekât hakkındaki yazısını okuduğunu ve onda şunları gördüğünü söyledi: “Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adıyla. Zekât hakkında yazıdır: Yirmi dört ve daha az sayıdaki develer için koyun verilir; her beş deveye karşılık bir koyun verilir. Yirmi dörtten fazla olup otuz beşe kadar olan develer için iki yaşına girmiş bir dişi deve verilir. Böyle bir deve bulunmazsa üç yaşına girmiş bir erkek deve verilir. Otuz beşten fazla olup kırk beşe kadar olan develer için üç yaşına girmiş bir dişi deve; kırk beşten fazla olup altmışa kadar olanlar için erkeğe çekilebilecek dört yaşında bir dişi deve; altmıştan fazla olup yetmiş beşe kadar olanlar için beş yaşında bir dişi deve; yetmiş beşten fazla olup doksana kadar olanlar için üç yaşına girmiş iki dişi deve; doksandan fazla olup yüz yirmiye kadar olanlar için erkeğe çekilebilecek dört yaşında iki dişi deve verilir. Deve sayısı yüz yirmiyi aşınca her kırk deve için üç yaşına girmiş bir dişi deve, her elli deve için dört yaşında bir dişi deve verilir. Otlayan koyunlar kırktan yüz yirmiye kadar olduğunda bir koyun; yüz yirmiden fazla olup iki yüze kadar olduğunda iki koyun; iki yüzden fazla olup üç yüze kadar olduğunda üç koyun verilir. Bundan sonra her yüz koyun için bir koyun verilir. Zekât olarak teke, yaşlı veya kusurlu hayvan alınmaz; ancak zekât memuru dilerse başka. Zekât korkusuyla ayrı sürüler birleştirilmez, birleşik sürüler de ayrılmaz. İki ortağın sürülerinden alınan zekâtı ortaklar aralarında eşitlik üzere birbirlerine öderler. Gümüş beş ukiyyeye ulaştığında zekâtı kırkta birdir.”