وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، يَقُولُ كَانَتْ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ امْرَأَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَوَلَدَتْ لَهُ عَاصِمَ بْنَ عُمَرَ ثُمَّ إِنَّهُ فَارَقَهَا فَجَاءَ عُمَرُ قُبَاءً فَوَجَدَ ابْنَهُ عَاصِمًا يَلْعَبُ بِفِنَاءِ الْمَسْجِدِ فَأَخَذَ بِعَضُدِهِ فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى الدَّابَّةِ فَأَدْرَكَتْهُ جَدَّةُ الْغُلاَمِ فَنَازَعَتْهُ إِيَّاهُ حَتَّى أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ فَقَالَ عُمَرُ ابْنِي . وَقَالَتِ الْمَرْأَةُ ابْنِي . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ خَلِّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ . قَالَ فَمَا رَاجَعَهُ عُمَرُ الْكَلاَمَ . قَالَ وَسَمِعْتُ مَالِكًا يَقُولُ وَهَذَا الأَمْرُ الَّذِي آخُذُ بِهِ فِي ذَلِكَ .
Yahya b. Said'den rivayete göre, şöyle demiştir: "Kasım b. Muhammed'i şöyle derken işittim: Ömer b. Hattab'ın nikâhı altında ensardan bir kadın vardı. Bu kadın ona Asım b. Ömer'i doğurdu. Sonra Ömer ondan ayrıldı. Ömer Kuba'ya geldiğinde oğlu Asım'ı mescidin avlusunda oynarken buldu. Onu kolundan tutup bineğinin üzerinde önüne oturttu. Derken çocuğun ninesi yetişip çocuğu almak için onunla çekişti. Nihayet ikisi Ebû Bekir es-Sıddık'a geldiler. Ömer, 'O benim oğlumdur' dedi. Kadın da 'O benim oğlumdur' dedi. Ebû Bekir, 'Kadınla çocuğun arasından çekil' dedi. Bunun üzerine Ömer ona karşılık vermedi." Yahya dedi ki: "Malik'i, 'Bu konuda benim benimsediğim uygulama da budur' derken işittim."