وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ قَالَ سَأَلْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ كَمْ فِي إِصْبَعِ الْمَرْأَةِ فَقَالَ عَشْرٌ مِنَ الإِبِلِ . فَقُلْتُ كَمْ فِي إِصْبَعَيْنِ قَالَ عِشْرُونَ مِنَ الإِبِلِ . فَقُلْتُ كَمْ فِي ثَلاَثٍ فَقَالَ ثَلاَثُونَ مِنَ الإِبِلِ . فَقُلْتُ كَمْ فِي أَرْبَعٍ قَالَ عِشْرُونَ مِنَ الإِبِلِ . فَقُلْتُ حِينَ عَظُمَ جُرْحُهَا وَاشْتَدَّتْ مُصِيبَتُهَا نَقَصَ عَقْلُهَا فَقَالَ سَعِيدٌ أَعِرَاقِيٌّ أَنْتَ فَقُلْتُ بَلْ عَالِمٌ مُتَثَبِّتٌ أَوْ جَاهِلٌ مُتَعَلِّمٌ . فَقَالَ سَعِيدٌ هِيَ السُّنَّةُ يَا ابْنَ أَخِي . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ عِنْدَنَا فِي أَصَابِعِ الْكَفِّ إِذَا قُطِعَتْ فَقَدْ تَمَّ عَقْلُهَا وَذَلِكَ أَنَّ خَمْسَ الأَصَابِعِ إِذَا قُطِعَتْ كَانَ عَقْلُهَا عَقْلَ الْكَفِّ خَمْسِينَ مِنَ الإِبِلِ فِي كُلِّ إِصْبَعٍ عَشَرَةٌ مِنَ الإِبِلِ . قَالَ مَالِكٌ وَحِسَابُ الأَصَابِعِ ثَلاَثَةٌ وَثَلاَثُونَ دِينَارٍ وَثُلُثُ دِينَارٍ فِي كُلِّ أَنْمُلَةٍ وَهِيَ مِنَ الإِبِلِ ثَلاَثُ فَرَائِضَ وَثُلُثُ فَرِيضَةٍ .
Rebîa b. Ebû Abdurrahman şöyle dedi: Saîd b. Müseyyeb'e, "Bir kadının bir parmağı için ne kadar diyet vardır?" diye sordum. "On deve" dedi. "İki parmak için ne kadar?" dedim. "Yirmi deve" dedi. "Üç parmak için ne kadar?" dedim. "Otuz deve" dedi. "Dört parmak için ne kadar?" dedim. "Yirmi deve" dedi. Ben, "Yarası büyüyüp uğradığı musibet ağırlaşınca diyeti azalıyor mu?" dedim. Saîd, "Sen Iraklı mısın?" dedi. Ben, "Hayır; gerçeği araştıran bir âlim veya öğrenen bir cahilim" dedim. Saîd, "Ey kardeşimin oğlu, sünnet böyledir" dedi. Mâlik şöyle dedi: Bizde uygulama, elin parmakları kesildiğinde diyetinin tamamlanmasıdır. Çünkü beş parmak kesildiğinde bunların diyeti, elin diyeti olan elli devedir. Her parmak için on deve vardır. Mâlik şöyle dedi: Parmakların hesabında her boğum için otuz üç dinar ve üçte bir dinar vardır. Bu da deve hesabıyla üç farîza ve üçte bir farîzadır.