وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ حُسَيْنٍ، مَوْلَى عَائِشَةَ بِنْتِ قُدَامَةَ أَنَّ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ مَرْوَانَ، أَقَادَ وَلِيَّ رَجُلٍ مِنْ رَجُلٍ قَتَلَهُ بِعَصًا فَقَتَلَهُ وَلِيُّهُ بِعَصًا . قَالَ مَالِكٌ وَالأَمْرُ الْمُجْتَمَعُ عَلَيْهِ الَّذِي لاَ اخْتِلاَفَ فِيهِ عِنْدَنَا أَنَّ الرَّجُلَ إِذَا ضَرَبَ الرَّجُلَ بِعَصًا أَوْ رَمَاهُ بِحَجَرٍ أَوْ ضَرَبَهُ عَمْدًا فَمَاتَ مِنْ ذَلِكَ فَإِنَّ ذَلِكَ هُوَ الْعَمْدُ وَفِيهِ الْقِصَاصُ . قَالَ مَالِكٌ فَقَتْلُ الْعَمْدِ عِنْدَنَا أَنْ يَعْمِدَ الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ فَيَضْرِبَهُ حَتَّى تَفِيظَ نَفْسُهُ وَمِنَ الْعَمْدِ أَيْضًا أَنْ يَضْرِبَ الرَّجُلُ الرَّجُلَ فِي النَّائِرَةِ تَكُونُ بَيْنَهُمَا ثُمَّ يَنْصَرِفُ عَنْهُ وَهُوَ حَىٌّ فَيُنْزَى فِي ضَرْبِهِ فَيَمُوتُ فَتَكُونُ فِي ذَلِكَ الْقَسَامَةُ . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ عِنْدَنَا أَنَّهُ يُقْتَلُ فِي الْعَمْدِ الرِّجَالُ الأَحْرَارُ بِالرَّجُلِ الْحُرِّ الْوَاحِدِ وَالنِّسَاءُ بِالْمَرْأَةِ كَذَلِكَ وَالْعَبِيدُ بِالْعَبْدِ كَذَلِكَ .
Yahya, Malik'ten; o da Âişe bint Kudâme'nin azatlısı Ömer b. Hüseyin'den naklettiğine göre Abdülmelik b. Mervan, bir adamı sopayla öldüren kişiye karşı öldürülenin velisine kısas hakkı verdi; velisi de onu sopayla öldürdü. Malik şöyle dedi: Bizde üzerinde görüş birliği bulunan ve hakkında ihtilaf olmayan hüküm şudur: Bir kimse başka bir kimseye sopayla vurur, ona taş atar veya onu kasten döver de adam bundan dolayı ölürse bu, kasten öldürmedir ve bunda kısas vardır. Malik şöyle dedi: Bize göre kasten öldürme, bir kimsenin diğerine kasten yönelip canı çıkıncaya kadar onu dövmesidir. İki kişi arasında çıkan bir kavga sırasında birinin diğerini dövmesi, sonra o henüz hayattayken yanından ayrılması ve adamın aldığı darbeler yüzünden kan kaybederek ölmesi de kasten öldürmedendir. Bu durumda kasâme uygulanır. Malik şöyle dedi: Bizde uygulanan hüküm şudur: Kasten öldürmede bir hür erkeğe karşı birden çok hür erkek, bir kadına karşı birden çok kadın ve bir köleye karşı birden çok köle öldürülür.