عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رضي الله عنه، عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ عَامِرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ كَعْبِ بْنِ سَعْدِ بْنِ تَيْمِ بْنِ مُرَّةَ بْنِ كَعْبِ بْنِ لُؤَيِّ بْنِ غَالِبٍ الْقُرَشِيِّ التَّيْمِيِّ رضي الله عنه، وَهُوَ وَأَبُوهُ وَأُمُّهُ صَحَابَةٌ رضي الله عنهم، قال: نَظَرْتُ إِلَى أَقْدَامِ الْمُشْرِكِينَ وَنَحْنُ فِي الْغَارِ، وَهُمْ عَلَى رُؤُوسِنَا، فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ نَظَرَ تَحْتَ قَدَمَيْهِ لَأَبْصَرَنَا، فَقَالَ: مَا ظَنُّكَ يَا أَبَا بَكْرٍ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا.
Ebû Bekir es-Sıddîk (Allah ondan razı olsun), Abdullah ibn Osman ibn Âmir ibn Amr ibn Ka’b ibn Sa’d ibn Teym ibn Mürre ibn Ka’b ibn Lüeyy ibn Gâlib el-Kureşî et-Teymî’den rivayete göre, kendisi, babası ve annesi sahabidir. O şöyle demiştir: Hicret yolculuğunda biz Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile mağarada iken tepemizde dolaşıp duran müşriklerin ayaklarını gördüm ve: “Ey Allah’ın elçisi! Eğer şu müşriklerden biri eğilip aşağıya bakacak olsa mutlaka bizi görür.” dedim. Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de şöyle buyurdu: “Üçüncüleri Allah olan iki kişiyi sen ne zannedersin, niçin telaşlanıyorsun ya Ebû Bekir?” (Buhârî, Fedâil 2; Müslim, Fedâil 1)