عَنْ أَبِي سَرْوَعَةَ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ رضي الله عنه قَالَ: صَلَّيْتُ وَرَاءَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ الْعَصْرَ، فَسَلَّمَ، ثُمَّ قَامَ مُسْرِعًا، فَتَخَطَّى رِقَابَ النَّاسِ إِلَى بَعْضِ حُجَرِ نِسَائِهِ، فَفَزِعَ النَّاسُ مِنْ سُرْعَتِهِ، فَخَرَجَ عَلَيْهِمْ، فَرَأَى أَنَّهُمْ قَدْ عَجِبُوا مِنْ سُرْعَتِهِ، قَالَ: ذَكَرْتُ شَيْئًا مِنْ تِبْرٍ عِنْدَنَا، فَكَرِهْتُ أَنْ يَحْبِسَنِي، فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ. وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ: كُنْتُ خَلَّفْتُ فِي الْبَيْتِ تِبْرًا مِنَ الصَّدَقَةِ، فَكَرِهْتُ أَنْ أُبَيِّتَهُ.
Ebû Sirvea (Sürvea) Ukbe İbni Hâris (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Medine’de Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in arkasında ikindi namazını kıldım. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) selam verip namazı bitirdi, sonra hızla yerinden kalkarak insanların omuzlarını aşıp hanımlarından birinin odasına gitti. Cemaat, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’in bu telaşından endişelendi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) yanlarına çıkınca, kendisinin bu acele davranışından dolayı şaşırmış olduklarını gördü ve şöyle buyurdu: “Evimizde biraz işlenmemiş altın bulunduğunu hatırladım. Onun beni alıkoymasını istemedim ve hemen dağıtılmasını emrettim.” Başka bir rivayette ise: “Sadaka malından evde bir miktar işlenmemiş altın bırakmıştım; onu gece evde bırakmayı uygun görmedim.”