عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ، أَوْ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً، فَأَفْضَلُهَا قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ، وَالْحَيَاءُ شُعْبَةٌ مِنَ الْإِيمَانِ.
Ebû Hureyre (Allah ondan razı olsun)’den aktarıldığına göre Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “İman yetmiş yahut altmış bu kadar şubedir. En yükseği لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ = Allah’tan başka ibadet edilecek, sözü dinlenecek gerçek ilah yoktur sözüdür. En aşağısı ise eziyet verecek şeyleri yollardan kaldırmaktır. Utanmak da imanın bir parçasıdır.” (Buhârî, İman 3; Müslim, İman 58)