عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُسْلِمُ، أَوِ الْمُؤْمِنُ، فَغَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَ مِنْ وَجْهِهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ نَظَرَ إِلَيْهَا بِعَيْنَيْهِ مَعَ الْمَاءِ، أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ، فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَ مِنْ يَدَيْهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ كَانَ بَطَشَتْهَا يَدَاهُ مَعَ الْمَاءِ، أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ، فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ كُلُّ خَطِيئَةٍ مَشَتْهَا رِجْلَاهُ مَعَ الْمَاءِ، أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ، حَتَّى يَخْرُجَ نَقِيًّا مِنَ الذُّنُوبِ.
Ebû Hureyre (Allah ondan razı olsun)’den aktarıldığına göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: “Müslüman veya mümin bir kul abdest alıp yüzünü yıkadığında, gözleriyle baktığı her günah suyla veya suyun son damlasıyla yüzünden çıkar. Ellerini yıkadığında, ellerinin işlediği her günah suyla veya suyun son damlasıyla ellerinden çıkar. Ayaklarını yıkadığında da ayaklarının yürüyerek işlediği her günah suyla veya suyun son damlasıyla çıkar. Sonunda o kul günahlarından arınmış olarak çıkar.” (Müslim, Tahâret 32)