عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ رضي الله عنه قال: كَانَ رَجُلٌ لَا أَعْلَمُ رَجُلًا أَبْعَدَ مِنَ الْمَسْجِدِ مِنْهُ، لَا تُخْطِئُهُ صَلَاةٌ، فَقِيلَ لَهُ، أَوْ قُلْتُ لَهُ: لَوِ اشْتَرَيْتَ حِمَارًا تَرْكَبُهُ فِي الظَّلْمَاءِ وَفِي الرَّمْضَاءِ؟ قَالَ: مَا يَسُرُّنِي أَنَّ مَنْزِلِي إِلَى جَنْبِ الْمَسْجِدِ، إِنِّي أُرِيدُ أَنْ يُكْتَبَ لِي مَمْشَايَ إِلَى الْمَسْجِدِ وَرُجُوعِي إِذَا رَجَعْتُ إِلَى أَهْلِي، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: «قَدْ جَمَعَ اللَّهُ لَكَ ذَلِكَ كُلَّهُ». رَوَاهُ مُسْلِمٌ. وَفِي رِوَايَةٍ: «إِنَّ لَكَ مَا احْتَسَبْتَ».
Ebu’l-Münzir Ubey İbn-i Ka’b (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Bir adam vardı ki evi camiye ondan daha uzak olan bir kimseyi bilmiyorum. Bu kimse hiçbir cemaat namazını kaçırmazdı. Kendisine denildi ki veya ben kendisine söyledim: “Bir merkep satın alsan da karanlıkta ve aşırı sıcakta ona binsen olmaz mı?” O da şöyle cevap verdi: “Evimin mescidin yanında olmasını arzu etmem. Çünkü ben mescide gidişimin ve aileme döndüğümde geri dönüşümün sevabının yazılmasını istiyorum.” Bunun üzerine Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) o kimseye: “Allah bunların hepsini senin için derleyip topladı.” buyurdu. Başka bir rivayette: “Şüphesiz, niyet edip sevabını umduğun şey senindir.” buyurulmuştur. (Müslim, Mesacid 278)